هدف از این مقاله شناسایی و بررسی تنوع و تراکم لارو خرچنگ های گرد در آب های ساحلی جزیره هنگام است. این مطالعه از زمستان 1390 تا پاییز 1391 انجام پذیرفت. نمونه برداری از لارو خرچنگ های گرد توسط تور پلانکتون گیری با چشمه 300 میکرون صورت گرفت. عوامل محیطی از قبیل دما، شوری و اکسیژن محلول مورد سنجش قرار گرفتند. در طول این مطالعه لارو 7 گونه از خرچنگ های گرد شناسایی شدند که از این میان گونه Leptodius exaratus با فراوانی نسبی 23% در طول سال غالب بود. بیشترین تراکم لارو خرچنگ های گرد در تابستان با میانگین 174.58±145.27 (Mean±SE) فرد در متر مکعب و کمترین آن در فصل زمستان با میانگین8.75±9.97 (Mean±SE) فرد در متر مکعب به دست آمد. نتایج حاصل از آزمون همبستگی نشان داد که میان تراکم لارو خرچنگ های گرد مورد مطالعه و دما، ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد (p<0.01). محدوده شاخص تنوع شانون در طول سال به میزان 1.08-0.17 محاسبه شد که بیشترین میزان آن در فصل تابستان بود. در مطالعه حاضر مراحل لاروی گونه های Charybdis feriata، Pilumnus kempi، Menaethius monoceros، Menaethiops nodulosus و Xantho sp. برای نخستین بار گزارش شدند. همچنین لازم به ذکر است که بالغ گونه P. kempi و همچنین بالغ جنس Xantho نیز تاکنون از خلیج فارس گزارش نشده که در این مقاله برای اولین بار از خلیج فارس گزارش شدند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مطالعه حاضر در سال 1389 به منظور درک صحیح از ترکیب گونه های خرچنگ مورد صید در آب های زیر جزر و مدی دریای عمان انجام گردید. بدین منظور با استفاده از یک شناور صید صنعتی ترالر کلاس فردوس، از تنگه هرمز تا منطقه دریایی میدانی با در نظر گرفتن 56 ایستگاه دریایی از عمق 9 تا 87 متر نمونه برداری شد. در این مطالعه 13 گونه خرچنگ از 8 جنس متعلق به 7 خانواده شناسایی گردید. بیشترین فراوانی با 56 درصد به خانواده Portunidae با اهمیت تجاری زیاد و کمترین فراوانی نسبی با 2 درصد به خانواده های Galenidae و Parthenopidae با اهمیت تجاری کم، تعلق داشت.

این تحقیق به منظور جداسازی و شناسایی مراحل پلانکتونیک گونه های مختلف خرچنگ های گرد در سواحل خوزستان از اردیبهشت 86 تا فروردین 87 انجام شد. خصوصیات ریخت شناسایی مرحله لاروی زوآی یک 6 گونه Myra fugas, Philyra plaitychira, Philyra globus, Philyra sp1, Philyra syndactya, Ebalia sp1 از خانواده  Leucosiidaeارائه شده است. نمونه برداری با استفاده از تور پلانکتون 300 میکرومتر و به روش کشش مورب از کف به عمق انجام گردید. همچنین تراکم لارو گونه های شناسایی شده در ماه ها و ایستگاه های مختلف محاسبه گردید و گونه Philyra platychira با بیشترین فراوانی 203.3 موجود در متر مکعب در خرداد 86 معرفی شد.

هدف از مطالعه حاضر بررسی تنوع گونه ای و بررسی خصوصیات ریخت شناسی خرچنگ های خانواده Leucosiidae و Xanthidae در آب های زیر جزر و مدی خلیج فارس در استان خوزستان است. نمونه برداری در طی سال های 1395-1394 از 7 ایستگاه و توسط تور ترال کف انجام گردید. در آزمایشگاه صفات ریخت شناسی نمونه ها مورد بررسی قرار گرفت و طول و عرض کاراپاس اندازه گیری شد. سپس نمونه ها با استفاده از کلیدهای شناسایی معتبر تا حد گونه شناسایی شدند. در این مطالعه 7 گونه خرچنگ شناسایی شدند که 4 گونه از آن ها متعلق به خانواده Leucosiidae (Myra pernix، Hiplyra sagitta، Lyphira perplexa، Arcania erinacea) و 3 گونه متعلق به خانواده Xanthidae (Gaillardiellus rueppelli، Liagore erythematica، Atergatis integerrimus) بودند. نتایج این مطالعه نشان می دهند که آب های سواحل خوزستان زیستگاه مناسبی را برای زیست این خرچنگ ها فراهم نموده اند.

استفاده بهینه از ضایعات حاصل از کارخانه های فرآوری آبزیان از مسائل بسیار مهم و نیاز به بازبینی اساسی دارد، از یک سو، ورود این ضایعات به عنوان زباله های تر علاوه بر تولید شیرابه و تهدید اکوسیستم های آبی و بروز مشکلات زیست محیطی، می تواند یکی از عوامل مشکل زا و سبب بروز بیماری های مختلف گردد. از سویی دیگر منابعی چنین با اهمیت می تواند مورد بهره برداری قرار گرفته و منتج به تولید فراورده های با ارزش افزوده بالا مثل آنزیم ها، ژلاتین، کیتین، کیتوزان و غیره گردد. با توجه به اثرات بیولوژیک و زیست فعال گزارش شده از الیگوساکاریدهای استخراجی از ترکیبات کیتینی نرم تنان دریایی در سال های اخیر که با نام (کیتوالیگوساکاریدها) شناخته می شوند، امکان استفاده از این اجزای فرا سودمند به عنوان ترکیبات آنتی اکسیدان مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی های انجام شده تقریباً در تمام آزمون ها کیتوالیگوساکاریدها توانایی مهاری نسبتاً خوبی از خود نشان دادند که می توانند به عنوان یک منبع خوب برای تحقیقات آنتی اکسیدانی مورد بررسی قرار بگیرند. در آزمون خنثی سازی رادیکال DPPH، با کمی فاصله از ویتامین C الیگوساکارید اسکوئید هندی با استخراج اسیدی با 78/23 درصد، در آزمون بررسی احیا در برابر یون آهن، کیتوالیگوساکارید خرچنگ گرد با استخراج آنزیمی بیش ترین اثر فعالیت احیایی 19 درصد را از خود نشان داد. هم چنین در آزمون سنجش ظرفیت آنتی اکسیدانی کل کیتوالیگوساکارید میگو وانامی استخراج اسیدی بالاترین ظرفیت آنتی اکسیدانی 42/19 درصد را از خود نشان داد.

تحقیقات بسیار کمی روی خصوصیات تاکسونومی و مراحل لاروی خرچنگ های گرد (Brachyura) در خلیج فارس صورت گرفته است. این تحقیق به منظور جداسازی و شناسایی مراحل پلانکتونی گونه های مختلف خانواده  Ocypodidaeدر آب های ساحلی خوزستان از اردیبهشت ماه 1386 تا فروردین ماه 1387 انجام شده است. نمونه برداری با استفاده از تور پلانکتون زوجی با چشمه 300 میکرون و به روش کشش مورب از کف به سطح انجام گردیده است. طی این تحقیق خصوصیات ریخت شناسایی مرحله لاروی (زوآی یک) 8 گونه شامل: Macrophthalmus depressus، Serenella leachii،Ilyoplax frater ،Tylodiplax indica ، Dotilla blanfordi، Dotilla sulcata،Uca annulipes ،Scopimera crabricauda  از خانواده Ocypodidae مورد بررسی قرار گرفت. از خصوصیات ریخت شناسی مشترک در تمامی گونه های شناسایی شده این خانواده وجود برجستگی جانبی خلفی روی حلقه های 2 و 3 شکمی و همچنین وجود 2 عدد تارaesthetasc  روی آنتنول می باشد. همچنین در این تحقیق تراکم لارو گونه های شناسایی شده در ماه ها و ایستگاه های مختلف محاسبه گردیده است و مشخص گردید که گونه Macrophthalmus depressus (با میانگین 1264 عدد در مترمکعب) در فروردین ماه بیشترین تراکم لاروی را بخود اختصاص داده است. در دیگر ماه های گرم سال یعنی اردیبهشت، خرداد، مرداد و شهریور 86 مجددا گونه M. depressus دارای بیشترین تراکم بترتیب با میانگین 97، 168، 87، 318 و 1264 عدد در مترمکعب و در تیر ماه 86 نیز گونه Ilyoplax frater دارای بیشترین تراکم با میانگین 457 عدد در مترمکعب بودند. اما در ماه های سرد سال (آبان و اسفند 1386) گونه Camptandrium sp1 دارای بیشترین فراوانی بترتیب با میانگین 76 و 56 عدد در مترمکعب بود.

خصوصیات مورفومتریک خرچنگ، tridentatus Rhithropanopeus harrisii، طی 6 ماه از تیر تا آذر 1384 در ساحل نور (جنوب دریای خزر) بررسی شد. از مجموع 175 قطعه خرچنگ صید شده 92 قطعه ماده و 83 قطعه نر بودند (نسبت جنسی 47.52:42.58). طی این بررسی هیچگونه رشد گنادی و هیچ ماده اسفنجی مشاهده نشد. مقایسه عرض کاراپاس، طول کاراپاس، طول و ارتفاع چنگک بزرگ و وزن تر در نرها و ماده ها اختلاف معناداری را نشان داد (p<0.05)، به طوری که همه موارد یاد شده در نرها بیشتر از ماده ها بودند. حداقل و حداکثر عرض کاراپاس نیز در نرها و ماده ها به ترتیب 15-5.4 و 14mm-4 بود. همچنین ارتباط معناداری بین عرض کاراپاس و دیگر شاخصهای اندازه گیری شده دیده شد. در مجموع، نتایج این تحقیق اندازه کوچک تر این خرچنگ را در دریای خزر نسبت به دیگر مناطق مورد مطالعه نشان داد.

این پژوهش بر روی مراحل لاروی دو گونه از خانواده Epialtidae در سال 1390 در آبهای ساحلی جزیره هنگام (خلیج فارس) انجام گرفته است. نمونه برداری توسط تور پلانکتون 300 میکرون به روش کشش مورب از کف به سطح به مدت یک سال از زمستان 1390 الی پاییز 1391 به صورت فصلی در 6 ایستگاه انجام پذیرفت. بر اساس خصوصیات ریخت شناسی همانند شکل کلی لارو و ضمائم آن در آزمایشگاه توسط میکروسکوپ معکوس دارای تباین فاز مراحل لاروی زوآ اول گونه Menaethuis monoceros و زوآ دوم گونه Menaethiops nodulosus بررسی شد، و همچنین تراکم لارو گونه های یاد شده در ایستگاه ها و فصول مختلف محاسبه گردید، که بیشترین میانگین تراکم آنها به ترتیب با 33.22 و 7.72 فرد در متر مکعب در فصل تابستان محاسبه گردید. آنالیز واریانس یک طرفه بین تراکم گونه های مختلف در ایستگاه ها و فصول نمونه برداری شده نشان داد که اختلاف معنی داری بین برخی از ایستگاه ها و فصول وجود دارد.

رودخانه جاجرود یکی از مهمترین بوم سازگان های آبی استان تهران میباشد و دارای انواع متنوعی از آبزیان از جمله یک گونه خرچنگ پهن می باشد. در این پژوهش خرچنگ پهن آب شیرین این رودخانه در سال 1377 از 5 ایستگاه سد لتیان، ترقیون، خجیر، گیاهان دارویی و سد ماملو جمع آوری شد. نمونه های جمع آوری شده از نظر پارامترهای طول کاراپاس، عرض کاراپاس و ورن بدن اندازه گیری شده و همچنین با بررسی گنادها و تخمها از نظر وضعیت تولید مثلی و تغذیه مورد مطالعه قرار گرفتند. هدف اصلی از این مطالعه تعیین گونه این خرچنگ پهن بوده که با توجه به مطالعات تاکسونوتیک و نیز ارسال نمونه به موزه تاریخ طبیعی هلند و اخذ تاییدیه شناسایی گونه ای مشخص گردید که تمام نمونه ها متعلق به گونه potamon persicum هستند.